Scattered Ideas

I have a million and one ideas flooding my head.  I cannot wait to explore them all.

I have a million and one business concepts in my head and I cannot wait to explore all of them as well.

I cannot wait to move into our little house.

I cannot wait for Wednesday’s exam to be gone.  I have things to do and places to go to.

I feel excited about my friend’s baby room for some obscure reason.  I cannot wait to start painting little giraffe portraits for it.

We are thinking of a Thailand honeymoon.  I just want to plan it allready without having the exams in the back of my mind.

I have an excellent idea for the Friday before our wedding.  Cannot wait for that either! 🙂

I cannot wait for many things.  Summer is one of it as well.

Deep and dark places

I don’t know where this unhappiness is coming from, but it is taking me to deep and dark places.

It might be that I am unhappy that my fiancĂš didn’t take the new job with the R7000 increase. He would’ve even travelled with me to town and we coud’ve had the odd lunch together.  We would’ve saved petrol.  Plus he would’ve had a foot in the door for overseas traveling.  It might be why I am unhappy.

I might be unhappy due to the fact that no one respects me.  Especially the receptionist that sits behind me and talks too much even after I asked her not to.  I thought I love my job, but I am sure I don’t.  I don’t like the environment.  I thought it would be different in a big company.  I thought we’d have teambuilding and fun and games.  I guess that is just for the engineers.  Don’t mind me.  I also studied, in fact I studied gant charts and project management.  I am not a pauper.  Now I earn so much money that it will be dumb to leave and explore tutoring classes.  Yes it will work out, but I am not sure if it will work out as great as I am earning now.  I should be grateful for a big job in a big company with lotsa people.  Even if they tell me “what are wearing. You look tired. Why aren’t you smiling.”

God has to pick me up out of this deep dark hole.  I am not happy and it scares me.  I don’t want to feel like this.  I don’t want to be unhappy.  I don’t want to be scared of going to work.  I want to love work and I want to love the people.  I just want to be happy and be respected and cared for.  I want to smile. I want to wake up refreshed.  I want to wake up excited.  I want to jump out of bed, late.

I am not enjoying this life.  I don’t understand it.  People are just making  babies and getting divorced.  I don’t get it. 

I feel lost and alone in this world. 

Breakfast Club

Dit het onder my aandag gekom dat die ingenieurs in my departement gister oggend vir ontbyt gegaan het.  Dit het al voorheen gebeur dat hulle vir middagete gegaan het.

Dit stem my hartseer.  Ek wil sĂȘ ek weet nie hoekom nie, maar ek weet.

Dit laat my uit voel.  Tog weet ek nie of dit die doel is nie.  Hoekom sal hulle so iets doen?  Spanbou?  ‘n Hegte band vorm?

Dit het my heeldag in ‘n aaklige bui van depressie gehad.

Hoekom word die tegniese span nie ook op ‘n ontbyt getrakteer nie?

Is ons nie goed genoeg nie?

Is ons die gepeupel?

Ek het ook drie jaar geswot? Inteendeel ek swot nog heeltyd! Ek is konstant besig met kursusse om my op te bou.

Ek is so kwaad en so hartseer gelyk.  Ek voel vernederd.  Ek voel misrabel.  Ek voel soos ‘n grou wintersdag.  Soos ‘n drygende storm.

SĂȘ ek dit vir ons hoof ingenieur? Of sĂȘ ek dit vir HR. Of hou ek dit vir myself en probeer dit verwerk?

Dit laat my nie deel van die span voel nie.  Ek wonder of die ander departemente se ingenieurs dit ook doen.

Dit grens aan slawerny. Aan eersteklas vliegtuigsitplekke waar die gordyn toegetrek word.

Dit stem my negatief.

Irritasies en ander fieterjasies

As daar nou een ding is wat ek nie kan vat nie, is dit ‘n geskinder.  Daar is eintlik ‘n paar goed wat ek nie kan vat nie. 

Die geraas van ‘n pakkie aartappelskyfies soos iemand hul hand daarin druk en weer uithaal.  Dit irriteer my grensloos. 

Mense wat fluister.

Die gekap van handpalms op ‘n tafel asof die mense wafferse dromspelers is.

Mense wat neurie… mense wat al langs die noot neurie.

Die geluid van ‘n mond wat slaai eet, reg langs my.

Al hierdie geluide vererger met kwadraat 10 as ek besig is om te sit en werk.  Met ander woorde, konsentreer.

Mense wat sug.  Aanhoudend. 
Dit voel as of die sug op my skouers val en my af druk in die grond in.  Dit voel asof die gras vrek waar daardie sug val.

Die geluid van n lepel wat geroer word of klingel teen die kante van n pap bak of ‘n jogurt houertjie.

Mense wat aanhoudend praat.  Mense wat met hulself praat.  Mense wat sĂȘ wat hulle doen vir hulself en hoekom.

Dit is veiliger om te sĂȘ alles irriteer my.

Daar is grade van irritasie, of eerder ander klasse. 

Soos byvoorbeeld as iemand nie kan spel nie.  Dit sit my af.

Net so ook as mense in geselskap op hul foon is. Al is daar net twee mense.  Sit sit my ook af.  Dit stel my teleur.